سکوت من سرود است

سکوت من سرود است 

و گرسنگیم نیز  

                      سیری   

در تشنگیم آبی است

و در هوشیاریم 

                   مستی 

 

و در غربتم 

                  لقاء 

و در باطنم کشفی هست 

                و در درونم 

                خفاء 

تا به کی شکوه کنم از اندوه خویش 

و قلبم با اندوه تباهی کند؟ 

تا به کی بگریم 

           و دهانم پر لبخند؟ 

تا به کی تمنای دوست کنم 

          دوستی که در کنار من است 

تا به کی دنبال چیزکی باشم 

حال آنکه در نزد من است 

فراش 

       شب قیر گون مرا بر پهنای خوابم می‌پراکند 

اما فجر 

          آن را جمع می‌کند 

در آیینه‌ی خیالم به جسم خود نگاه کردم 

روحم را در بند اندیشه دیدم 

آنکه مرا آفرید 

و وسعتم داد 

و بخشید 

               در درون من حای دارد 

مرگ و جایگاه ابدی در من است 

بعثت و نشر در من است 

اگر من زنده نباشم 

هرگز نخواهم مرد 

و گر نفس را خواهش نباشد 

              به درون قبر نخواهم خفت 

نفس خویش را پرسیدم 

         روزگار با آرزوهای بسیار ما چه خواهی کرد  

               گفت: 

                         من همان دهرم

/ 1 نظر / 22 بازدید
من مریمم

معرکه بود. معرکه بود. "مرگ و جایگاه ابدی در من است بعثت و نشر در من است "...معرکه بود.