نسیم سحری

چون نسیم سحری بوزد 

از شدت شادی به خود میپیچم 

و چون باران فرو ریزد 

                 جامم را پر می‌کنم 

همه‌ی اینها 

      گذشته‌ی مه آلود من است 

فراموشی 

        گذشته را محو کرد 

و بسان آب 

              آن را بر باد داد

/ 0 نظر / 9 بازدید